|
کافئين و آپنه
منافع درمان با کافئين در آپنهي نوزادان زودرس در نخستين بررسي بزرگ، غير انتخابي و با دارونما و شاهد به خطرات آن ميچربد. اين بررسي به منظور ارزيابي مضار و منافع اين رويکرد درماني انجام شده است که پيشينهيي ديرپا دارد.
درمان با کافئين نه تنها به طور قابل توجه سبب بقاي حيات دراز مدت ميگردد بلکه همچنين سبب بقاي حيات درازمدت بدون ناتواني رشد عصبي ميشود.
در عين حال که متجاوز از 30 سال است از کافئين و ساير متيل گزانتينها به عنوان محرک تنفسي در آپنهي نوزادان زودرس استفاده ميشود، ولي يافتههاي اخير براي نخستين بار نشان داد که منافع درمان با کافئين بر خطرات بالقوه حتي دو سال پس از ولادت بسيار پيش از موقع ميچربد. بدون نتايج بررسي آيندهنگر، اين دلشوره وجود داشت که اين داروها ممکن است به شدت بر رشد مغز و رشد کلي نوزاد زودرس تأثير گذارند.
براي رفع اين دلشوره يک بررسي روي 1869 شيرخوار انجام شد که در زمان ولادت 500 تا 1250 گرم وزن داشتند. اين بررسي بين 1999 تا 2004 انجام شد و به صورت غير انتخابي بيماران تحت درمان کافئين داخل وريدي قرار گرفتند که شامل استفاده از دوز لودينگ 20 ميليگرم به ازاي کيلوگرم و دوز روزانهي 5 ميليگرم به ازاي کيلوگرم بود تا شيرخوار به متوسط سن 35 هفتهيي برسد.
(N Engl J Med 2007;357:1893-1902)
در نوزاداني که به صورت غير انتخابي کافئين دريافت داشته بودند نرخ مرگ يا بقاي حيات با ناتواني به نسبت سن اصلاح شدهي 18 تا 21 ماه 2/40% در مقابل 2/46% در افرادي بوده است که دارونما دريافت داشته بودند. ميزان شيوع پالسي سربرال درگروه کافئين برابر 4/4% و در گروه دارونما برابر 3/7% بود. در 8/33% گروه کافئين در مقابل 3/38% گروه دارونما تأخير شناخت ديده شد. درمان با کافئين با کاهش نرخ رتينوپاتي نوزادان زودرس همراه بود. |
